شب شده، همه خوابن…
فقط یه نفره که هنوز لوپ خورده بین خواب و استودیو: تنظیم‌کننده! 🎧😅
هر بار چشم‌هاشو می‌بنده،
یا یاد حرف‌های عجیب آرتیست‌ها می‌افته !
یا موقع خواب می‌بینه وسط شب آرتیست زنگ می‌زنه !
نتیجه:
خوابِ بی‌خواب!

یه رپر با اعتمادبه‌نفس زنگ می‌زنه استودیو و میگه:
«یه ترک دارم کل ایرانو می‌ترکونه!» 💣
اما وقتی شروع می‌کنه به خوندن… 😅
همه چیز فرو می‌پاشه! مدیر استودیو هم در نهایت میگه:
«داداش این دیگه کار من نیست، این پروژه اوپنهایمره!» 🚀💀

یه آرتیست تازه‌کار با بودجه بسیار محدود (فقط ۵۰ هزار تومان!) وارد استودیو می‌شه و می‌خواد یه موزیک حرفه‌ای ضبط کنه. مدیر استودیو که انگار با این اوضاع کنار اومده، پول رو می‌گیره، یه صدای مترونوم پخش می‌کنه و صدای آرتیست رو هم با همون موبایل ضبط می‌کنه. در آخر، ۱۰ هزار تومان باقیمانده رو به آرتیست برمی‌گردونه و با لحنی کنایه‌آمیز می‌گه: «برو گمشو، کارِت تمومه!» این موقعیت، اوجِ کمدیِ استودیوهای اقتصادی رو نشون می‌ده!

آرتیست با چنان قدرت و تکنیکی رپ می‌کند که ناظر صدا (Sound Engineer) همان لحظه اول با دهان باز و نگاهی خیره از پشت سیستم میخکوب می‌شود. ناظر که از این اجرای بی‌نظیر و خفن “پشمانش ریخته”، فریاد می‌زند: «این فوق‌العاده بود! عالیه!». اما در کمال ناباوری، آرتیست با خونسردی تمام می‌گوید: «نه، این آشغاله! کلاً پاکش کن، بریم دوباره ضبط کنیم». ناظر صدا که از این کمال‌گرایی و بی‌رحمی آرتیست به هنرش شوکه شده، فقط با نگاهی ناباورانه به مانیتور خیره می‌ماند.

در قسمت ششم، “یکوب” با هیجان وارد استودیو می‌شه و اعلام می‌کنه که قصد داره یه کار “گنگ” ضبط کنه! اما به جای اینکه از بیت و کلمات قوی استفاده کنه، شروع می‌کنه با دستاش حرکات نمایشی درآوردن و صداهای “پر کردن” و “شلیک” رو با دهنش درمیاره، شبیه بچه‌های کوچیک که دارن بازی می‌کنن. بعد با غرور فریاد می‌زنه: “من گنگستر خفنم!!!” و همه رو در شوک و خنده فرو می‌بره.