مرحله حساس ضبط وکال موسیقی فرا رسیده و آرتیست در اوج آمادگی برای اجرای شاهکارش است. درست در لحظه‌ای که همه منتظر یک اجرای بی‌نقص هستند، ناگهان برق استودیو قطع می‌شود! سکوت سنگینی حاکم می‌شود و مدیر استودیو در این لحظه بحرانی، حرفی می‌زند که اوضاع را بامزه‌تر و شاید هم استرس‌زاتر می‌کند!

یکی با اعتماد به نفس اعلام می‌کنه که دوران استودیوهای سنتی سر اومده و حالا همه با آیفون می‌تونن موزیک و ویدیو بسازن، میکس کنن ! مدیر استودیو که انگار حرفی برای گفتن داره، یه لبخند مرموز می‌زنه و ناگهان کلیپی از استیو جابز پخش می‌شه… !

یه آرتیست تازه‌کار با بودجه بسیار محدود (فقط ۵۰ هزار تومان!) وارد استودیو می‌شه و می‌خواد یه موزیک حرفه‌ای ضبط کنه. مدیر استودیو که انگار با این اوضاع کنار اومده، پول رو می‌گیره، یه صدای مترونوم پخش می‌کنه و صدای آرتیست رو هم با همون موبایل ضبط می‌کنه. در آخر، ۱۰ هزار تومان باقیمانده رو به آرتیست برمی‌گردونه و با لحنی کنایه‌آمیز می‌گه: «برو گمشو، کارِت تمومه!» این موقعیت، اوجِ کمدیِ استودیوهای اقتصادی رو نشون می‌ده!

آرتیست ما، “یکوب”، با هیجان وارد استودیو می‌شه. به محض بسته شدن درب، با صدای بلند فریاد می‌زنه: «وایسا! چرا صدای در رو ضبط نکردی؟ اون صدا خدا بود، خفن بود، باید ضبط می‌شد!» ناظر صدا که از این درخواست عجیب و غریب و توهمات “یکوب” کلافه شده، با یک لوله بزرگ به سمتش می‌ره تا «ادبش کنه»!

رپر با استعدادمون، “یکوب”، با انرژی فوق‌العاده‌ای روی بیت می‌خونه. وقتی ضبط وکال تموم می‌شه، همه منتظر واکنش شگفت‌زده ناظر صدا هستن. اما ناظر صدا که از اجرای بی‌نظیر “یکوب” شوکه شده، فقط می‌تونه بگه: “من دیگه حرفی ندارم!” و “یکوب” با فروتنی همیشگی‌اش، در حالی که هنوز زیر لب زمزمه می‌کنه، می‌گه: “من بدرد این کار نمی‌خورم!”