درون ددروم، هنرمندی فروتن و متوهم در حال اجرای حماسیه؛ خودش رو پاواراتی تصور می‌کنه، غرق در احساسات و غرور هنری 🎤
اما بیرون… فقط سوت کتریه که اوج می‌گیره!
و این تضاد، خلاصه‌ی مسیر بعضی از تولیدهای «خاصِ بی‌خاطب»ه.
طنزی تلخ و تصویری از موسیقیایی که در خیال تولید میشه، نه در واقعیت! ☕🎶

یه رپر با اعتمادبه‌نفس زنگ می‌زنه استودیو و میگه:
«یه ترک دارم کل ایرانو می‌ترکونه!» 💣
اما وقتی شروع می‌کنه به خوندن… 😅
همه چیز فرو می‌پاشه! مدیر استودیو هم در نهایت میگه:
«داداش این دیگه کار من نیست، این پروژه اوپنهایمره!» 🚀💀

آرتیست تازه وارد استودیو میشه، لباس آرتیستی پوشیده…
ولی صداش هنوز تو حالت خواب زمستونیـه! 😶‍🌫️
می‌خواد کوک بخونه، اولین نت که می‌پره میگه:
«استا… صدام قاطی کرده! کوک نمیاد! کمک…!»
مدیر استودیو نیم‌نگاهی می‌کنه، بعد انگار یه تصمیم جدی گرفته…
میره سمت ددروم…

مرحله حساس ضبط وکال موسیقی فرا رسیده و آرتیست در اوج آمادگی برای اجرای شاهکارش است. درست در لحظه‌ای که همه منتظر یک اجرای بی‌نقص هستند، ناگهان برق استودیو قطع می‌شود! سکوت سنگینی حاکم می‌شود و مدیر استودیو در این لحظه بحرانی، حرفی می‌زند که اوضاع را بامزه‌تر و شاید هم استرس‌زاتر می‌کند!

یکی با اعتماد به نفس اعلام می‌کنه که دوران استودیوهای سنتی سر اومده و حالا همه با آیفون می‌تونن موزیک و ویدیو بسازن، میکس کنن ! مدیر استودیو که انگار حرفی برای گفتن داره، یه لبخند مرموز می‌زنه و ناگهان کلیپی از استیو جابز پخش می‌شه… !